![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhfRf1rI9cDR_PDPeMDvoYGuSt9hhjFXt_K-qDiufuOFun-EgcBX_X5WkKLWIup-pmLZd9-Okc9KNBuiFCk6SnA0BfSrfeJV_Rx6mY_MvgPLxbUgz0o4-7KUP0gRk_z-uOv6cyh-5hXXpN/s320/Druga-polowa-zyje-dalej_Sophie-Hannah%252Cimages_big%252C31%252C978-83-61299-80-6.jpg)
Z książkami o tematyce krążącej wokół sensacji i kryminału mam tak, że przyjemnie spędzam z nimi czas, natomiast rzadko zdarzają się takie, które by mnie zaskoczyły czy porwały. "Druga połowa żyje dalej" jest o tyle inna, że sposób prowadzenia narracji i zawiłości opowiadanej historii powodują, że długo, długo czytelnik nie wie o co tak taprawdę chodzi. Kto jest dobry, a kto zły, kto jest ofiarą, a kto przestępcą, po czyjej stronie powinniśmy stanąć?
To wodzenie czytelnika za nos jest największą zaletą powieści Sophie Hannah. Już dawno lektura thrillera (bo tak się o tej książce pisze) nie sprawiła mi takiej przyjemności.
Główną bohaterką jest Ruth - istota dość pokręcona, z tajemniczą, traumatyczną przeszłością, usiłująca prowadzić w miarę normalne życie choć najwyraźniej zniewolona przez dawne wydarzenia. Ma chłopaka, Aidana, pasjonuje się sztuką, jest zakochana i na dobrej drodze do poukładania sobie wszystkiego. Ale tylko do momentu, w którym Aidan wyzna Ruth, że w przeszłości zrobił coś strasznego - zamordował pewną kobietę. Tak się jednak składa, że ofiara Aidana to ktoś, kogo Ruth miała okazję poznać, a do tego ktoś, kto żyje i ma się dobrze. Chłopak Ruth nie daje się jednak przekonać, jest stuprocentowo pewny, że popełnił zbrodnię...
Tak zaczyna się ta dziwna historia, pogmatwana tak samo jak jej bohaterowie lecz całkiem wciągająca i sprawnie napisana.
Widać, że autorka chciała stworzyć postaci z krwi i kości i napracowała się nad próbami analizy ich psychiki. Dla mnie to jednak po prostu thriller, sensacja czy jak to tam nazwać, a w tego rodzaju książkach nie szukam drugiego dna i to budowanie osobowości bohaterów za wszelką cenę momentami mnie drażniło.
W kategoriach powieści czysto rozrywkowych jest to książka dobra, a może i bardzo dobra, choć zagęszczenie pokręconych postaci na metr kwadratowy jest nieco zbyt duże, przez co lektura traci na wiarygodności.
Niemniej jednak lektura dostarczyła mi sporo przyjemności, a najbardziej podobało mi się to, że tak długo nie wiedziałam o co w niej tak naprawdę chodzi:)
Po twojej opinii mam jakieś mieszane odczucia co do tej książki :/ Przeczytałabyś ją drugi raz czy raczej jest to dobra książka, ale tylko na raz?
OdpowiedzUsuńDla mnie każda książka typu sensacja/kryminał/thriller jest na raz. Poza tym z powodu braku czasu i wciąż rosnących zaległości w lekturze już od dawna nie czytam książek po dwa razy:) pozdrawiam
OdpowiedzUsuń